Wat is een moeder zonder haar kind?Wat is een vader zonder zijn lieveling?
Het is niet alleen de pijn van de onzekerheid
en de grootste drang naar waarheid.
Het is het besef dat je wilt verdringen van het eeuwig verlies.
Ik geef je nog deze witte roos.
Sta stil en wuif naar mij,
een tedere wenk van onafscheidelijke vriendschap.
Voor beiden een kloof tussen de muur van verlangen,
die hier nimmer zal wijken.
Wees dapper mijn kind, en ween niet.
Waar je ook bent,
denk aan je moeder, je vader,
die je nog steeds teder beminnen.
Ooit komt de dag,
voor ons nog die pijn van heengaan,
en het besef dat u daar staat,
al zolang op ons wacht...
(door Walter Stroef)
Walter bedankt om de mooie ROOS. ! Katy Cl.
BeantwoordenVerwijderenDe mensen van " voorbij " zij blijven met ons leven, in liefde en verhalen. Elk afscheid is de geboorte van een mooie herinnering. Jouw roos en tekst geven ons hoop, zij nam geen afscheid van ons. Zij is nog maar enkel een herinnering aan "die roos". Rozen waren haar leven, daarom doet jij haar terug een beetje in ons hart herleven. Mooie tekst Walter :-) Boone A.
BeantwoordenVerwijderenKaty en Boone A.Het is steeds pijnlijk te schrijven over iemand die ons verliet.Met de realiteit van het ware, soms toch mooie leven, moeten we rekening houden.Op deze wereld zijn we hier niet zomaar. Laat ons blijven hopen, dat we ooit eens onze geliefden zullen terugzien, ergens...Groetjes van Walter.
BeantwoordenVerwijderen