KERSTMIS IN HET DORP. Zilvermeeuwen zweven cirkels rond de toren. De avond valt en de vallende avond brengt vredig de warmte en rust. Mijn dorp slaapt nog niet, het luistert alleen naar de witte stilte, het lacht. Langzaam laat het zich omtoveren en verdwijnt onder een satijnenkleed van kant en brokaat. De oude kerktoren ontwaakt en laat uitnodigend de zware bronzen klok horen. Het is middernacht, 't is Kerstmis. Doe nu een stille wens, een kort gebed voor vrede en goedheid, voor licht, voor liefde... Zoveel wensen, de ganse wereld viert mee. Denk nu aan de kracht van deze woorden, die de mens verbinden met kristallen parels van troost en hoop. Kom tot inkeer, nu!... Er is nog tijd. Kerstmis, is er vrede op Aarde? De Hemel weent...
Kunst in Woord en Beeld