Foto van Isabelle Lescrauwaet Kunstwerk van Walter Stroef Spiedend naar zijn beeld en de prooi, roerloos stil, wachtend op het juiste moment, staart een reiger langs de waterkant. Een vlugge haas zoeft over de kleurloze weiden. Stilaan wordt het winter. Loslopende koeien happen hier en daar nog iets. Het gras is gegraasd. Het landschap wordt kleurloos. De kale velden, wachtend op de eerste sneeuw, hebben zich moeiteloos laten omtoveren in gegolfde spiegels van gitzwarte poldergrond. Dichter bij zijn huis, leunt een oude boer. Hij wacht geduldig op zijn kost en het vallen van de avond. Spreken doet hij niet veel. Er is niemand, alleen een diepe zucht, een verlangen naar een nieuwe morgen. Zijn werk zit erop. Hij gaat vroeg rusten, Zoals de dieren en zijn hond, trouw flankerend tot het afscheid van de dag. Traag en vermoeid gaat hij naar een krassende deur, hij wordt verzwolgen door een warme gloed en zijn hongerig gevoel...
Kunst in Woord en Beeld