Wat is een moeder zonder haar kind? Wat is een vader zonder zijn lieveling? Het is niet alleen de pijn van de onzekerheid en de grootste drang naar waarheid. Het is het besef dat je wilt verdringen van het eeuwig verlies. Ik geef je nog deze witte roos. Sta stil en wuif naar mij, een tedere wenk van onafscheidelijke vriendschap. Voor beiden een kloof tussen de muur van verlangen, die hier nimmer zal wijken. Wees dapper mijn kind, en ween niet. Waar je ook bent, denk aan je moeder, je vader, die je nog steeds teder beminnen. Ooit komt de dag, voor ons nog die pijn van heengaan, en het besef dat u daar staat, al zolang op ons wacht... (door Walter Stroef)
Kunst in Woord en Beeld