Doorgaan naar hoofdcontent

Het ritme van de Morgen

Langs de kant van een gracht staart troosteloos een oude populier.
Verlaten en geduldig wacht hij.
Zelfs de hemel in grijs gewaad geeft hem geen medelijden.
Alleen staat hij er en verlangt naar een laatste vellende wind.
De verlossing uit deze verdorde toestand zal hem brengen naar de oorsprong van stof en as.
Wat later zie je de rood gekleurde vacht van de morgen.
Dit voorspelt niet veel goeds...
Alle tronken, mooi gelijnd, verlangen met  engelen geduld naar de verborgen zon.
Vertrouwde geluiden klinken als vroege boden van een nieuwe dag.
Siberische ganzen, vertrekkensklaar, lachen een lepelachtig en schraal geluid.
Zij komen van ver.
Waar diepe temperaturen hen geboden tot een zuidwaartse vlucht.
De kale aarde, zwart van nieuwe hoop, laat hier en daar de eerste voorjaarsbloemen gluren,
naar de prille lente, die binnen enkele dagen de kale winter voor goed verdrijft.
Zo is de natuur.
Zo is het leven.
Een cyclus van eindeloos geduld...

Walter Stroef

Reacties

  1. Walter gewoon prachtig om te lezen ! nog eens bedankt om je mooie tekst dat je voor mij opgesteld hebt. Onder tussen heb ik terug 3 dagen in het ziekenhuis gelegen, ben terug thuis nu. Tot binnenkort eens William

    BeantwoordenVerwijderen
  2. William, een tekst doorsturen naar u geeft mij steeds een goed gevoel. We zijn hier toch om elkaar wat moed te geven in ons leven, dat niet altijd verloopt zoals we het zouden willen.Uit uw teksten put ik ook wel veel energie en die spoort mij aan om verder te werken, en de mooie blogs nog belanrijker te maken voor onze vele sympathisanten, die we daarvoor ook hartelijk danken. William past goed op uw hart, we zullen u blijven energie sturen. Neem het voortouw, maar doe het op uw tempo en spaar uzelf door tijdig wat rust te nemen. We kunnen u zeker niet missen.Vele groetjes van Ieza en Walter.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Wanneer mogen wij een nieuwe tekst en kunstwerken bewonderen Walter. Je teksten zijn zo mooi en boeiend om te lezen, daar je totaal een andere schrijf wijze hebt dan William maakt het zo super kei goed. Marlies

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Marlies, op 27.03 zult u een nieuwe tekst kunnen lezen.De beelden komen geleidelijk aan de hand van wat uitleg over de materie waaruit de beeldhouwwerken gemaakt zijn. Iets schrijven is als het drinken van een glas wijn, deze moet gerijpt en goed zijn, dit alles uit respect voor uw belangstelling. Groetjes van Walter.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Winter mijmeringen'. " Door Walter Stroef "

Foto Isabelle Lescrauwaet Foto Isabelle Lescrauwaet Ieza Stroef 'Somber is november en koud. 'Een vlucht kraaien krijst door de lucht, 'om op een onzichtbaar teken, in formatie neer te zijgen, 'op tijd nog, wat schaars voedsel pikkend. 'Oeroude bomen sieren het kerkhof. 'Als witte bloemen chrysanten over de vredige graven, 'en alles tot rust is gedwongen, 'en de zon, moeizaam een schaduw werpt 'op het graf van een dierbare, 'Is het niet de hoogste tijd, 'even aan hen te denken... 'Je ziet ze niet,ze zijn hier niet. 'Maar toch zijn ze niet dood. 'Eenzaam sta je nu te staren, eindeloze verten.                 'De oude treurwilg staat er nog. 'Hij treurt druppels op het gazon. 'En als je goed kijkt, 'zie je slierten van nevels, 'soms onkenbare figuren in de vallende avond. 'Nooit ben je alleen!

HET VROEGE VOORJAAR. (door Walter Stroef)

De bange winter verspilt stilaan zijn kracht aan de koude en korter wordende nachten. Het desolate weer grijnst druilerige regen op de roerloze natuur. Nochtans demonstreren de winterse nachten een sterrenhemel van een helder fonkelende pracht. Nooit was de 'Poolster' zo dichtbij. De 'Kleine Beer' toont fier zijn glinsterende ster op 650 lichtjaar van ons verwijderd. Het menselijk oog kan deze onnoemelijke afstand overbruggen in één wenk, liefst 300.000 km per seconde. De zon onttrekt zich moeizaam aan de kille ochtend. Toch verhoogt zij langzaam haar parabool. Alhoewel de ondergrond geruisloos de eerste groene blaadjes tovert, zijn crocussen en sneeuwklokjes blij de eindfase van de oude winter in te luiden. De mezebolletjes worden gretig bezocht door de twitterende koolmees. Spoedig zoekt hij een nieuw vrouwke en een legkastje. Zijn fiere zwarte borst glinstert in het vroege zonlicht en zet aan tot de nieuwe jacht. Vlug is hij niet tevreden, maar zijn hoogmoed zal hem ...

Live beeldhouwen

Ieza Stroef aan het werk : foto 2261 foto 2261: Het ontstaan van een sculptuur in zandsteen: Al verscheidene zomers tonen we aan het grote publiek hoe we een grote blok Franse zandsteen transformeren tot een monument! We gebruiken de traditionele methode : "kappen met de hamer en beitel" Dit is een fysisch gevecht tussen de beeldhouwer en de materie van Moeder Aarde. Naarmate je dieper dringt in de steen ontdek je zijn ware aard en karakter. Het is dan geen strijd meer maar een harmonieus samengaan met de intenties van de maker. Zei Michelangelo niet dat hij enkel het beeld uit de steen moest bevrijden! Prachtige uitspraak!!!Het is er altijd al geweest,  we moeten het er alleen maar uit halen! Ieza Stroef : foto 2333   foto2333; Evolutie van een beeld Na onze live happening aan de kust(zomer 2011) wordt de steen getransporteerd naar de thuisbasis om het beeld verder af te werken. Zoals iedereen in zijn leven bepaalde episodes heeft doorworsteld is dit we...