Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

DAAR IS WEER DE LENTE.

In de bomen, geen zucht, alleen de stilte van de morgen, als de zon gestadig rijst, haar warmte achterna. Voor alle vogels is het nu hoogtij. Op zoek naar een verscholen plekje en een knus nestje erbij. Als 't vrouwtje thuiskomt en haar eerste eitje legt, zal 't mannetje trots zijn op de met veel ijver geslaagde constructie. Vlug moest alles gereed zijn. Wie houdt het daar zolang vol? Het is de drang naar een kroost, voor vader zijn trots! Dagen vliegen de lente voorbij. Als we maar genieten in de zon. Veel te lang was de winter een grijze last. Iedereen glimlacht blijde gezichten. Armen en benen schuchter ontbloot, de energie van de stralen, is als een geschenk, een weldoende sfeer van het lentelicht. De mensen zijn opgeruimd. Op een binnenplein zijn alle zitjes volzet. In de eerste zonnestralen weten te leven, geeft kracht aan de Geest. Het kan niet meer stuk. De start is gegeven. Hier te mogen leven, maakt ons zo blij. Echt dankbaar zijn we voor iedere dag. Geeft de Almach...

HUN REIS NAAR DE LAATSTE SNEEUW.

Nog enkele maanden en de lagere cyclus is achter de rug. Het zesde leerjaar is fier. Een volgende stap lacht hen toe. Voor vele leerlingen is de te volgen richting nog onbekend. Een andere school wellicht, andere vriendjes, een grote stap voor allen door de poort, op weg naar het ware leven. Doch eerst volgt nog een verrassing. Het zesde leerjaar gaat telkens weer op skivakantie. Begin maart komt met rasse schreden. Doch voor de kinderen blijft het een eeuwigheid. Hun verlangen is zo groot, de voorbereidingen zo heftig. Hoe zal het verblijf daar verlopen, het weder, zal er sneeuw vallen? Wees maar gerust, we hoeven ons geen zorgen te maken. We zijn in goede handen, onze Meester is een genie in het klaarstomen van deze unieke reis, door allen zolang verwacht. Eindelijk is er de dag van vertrek. Blijde gezichtjes nemen afscheid van moeder, vader en de andere familie. Iedereen stapt blij en opgemonterd in de mooie bus, een besneeuwde vakantie tegemoet. Na vele uren bollen l...

Het ritme van de Morgen

Langs de kant van een gracht staart troosteloos een oude populier. Verlaten en geduldig wacht hij. Zelfs de hemel in grijs gewaad geeft hem geen medelijden. Alleen staat hij er en verlangt naar een laatste vellende wind. De verlossing uit deze verdorde toestand zal hem brengen naar de oorsprong van stof en as. Wat later zie je de rood gekleurde vacht van de morgen. Dit voorspelt niet veel goeds... Alle tronken, mooi gelijnd, verlangen met  engelen geduld naar de verborgen zon. Vertrouwde geluiden klinken als vroege boden van een nieuwe dag. Siberische ganzen, vertrekkensklaar, lachen een lepelachtig en schraal geluid. Zij komen van ver. Waar diepe temperaturen hen geboden tot een zuidwaartse vlucht. De kale aarde, zwart van nieuwe hoop, laat hier en daar de eerste voorjaarsbloemen gluren, naar de prille lente, die binnen enkele dagen de kale winter voor goed verdrijft. Zo is de natuur. Zo is het leven. Een cyclus van eindeloos geduld... Walter Stroef

Graniet

Foto: tuinbeeld:"Overgave" Jasberg op arduin Hoogte: 88cm Prijs: 200,00 Euro Graniet is een grof- tot fijnkorrelig holokristallijn dieptegesteente. Het is oververzadigd met SiO2, waardoor het vrij kwarts bevat. De belangrijkste granietsoorten zijn tweeglimmergraniet, biotietgraniet, amfiboolgraniet, en pyroxeengraniet. Toermalijngraniet is na of tijdens zijn ontstaan, beïnvloed door pneumatolytische processen, waardoor de mica (licht glimmend) is vervangen door toermalijn. In Nederland treedt als zwerfsteen vaak op, het rapokiwigraniet, dat hier door landijs uit het Fenno-scandinavische schild is gebracht. De kleur van graniet, die meestal wordt bepaald door het veldspaat, is in het algemeen lichtgeel, ook rood-bruinachtig. De structuur is soms geband of gevlamd en vormt dan als gneis-graniet een overgang naar de ultrametamorfe gesteenten. Granieten treden in de natuur op als massieve lichamen, gestolde batholieten en plutonen. De granieten zijn waarsch...

HET VROEGE VOORJAAR. (door Walter Stroef)

De bange winter verspilt stilaan zijn kracht aan de koude en korter wordende nachten. Het desolate weer grijnst druilerige regen op de roerloze natuur. Nochtans demonstreren de winterse nachten een sterrenhemel van een helder fonkelende pracht. Nooit was de 'Poolster' zo dichtbij. De 'Kleine Beer' toont fier zijn glinsterende ster op 650 lichtjaar van ons verwijderd. Het menselijk oog kan deze onnoemelijke afstand overbruggen in één wenk, liefst 300.000 km per seconde. De zon onttrekt zich moeizaam aan de kille ochtend. Toch verhoogt zij langzaam haar parabool. Alhoewel de ondergrond geruisloos de eerste groene blaadjes tovert, zijn crocussen en sneeuwklokjes blij de eindfase van de oude winter in te luiden. De mezebolletjes worden gretig bezocht door de twitterende koolmees. Spoedig zoekt hij een nieuw vrouwke en een legkastje. Zijn fiere zwarte borst glinstert in het vroege zonlicht en zet aan tot de nieuwe jacht. Vlug is hij niet tevreden, maar zijn hoogmoed zal hem ...

Encaustic art

copyright Marthe Verwijst 2011 Gechannelde Encaustic Art Dit moest ik toch even opzoeken. Volgens de Wikipedia is dit "wasschilderen" (of Encaustic painting, in het Nederlands ook encoustiek genoemd), een schildertechniek, waarbij pigmenten vermengd met hete bijenwas, hars en nog een paar stoffen, in verschillende kleuren. De techniek is vermoedelijk rond 400 v.Chr. ontstaan. Hiernaast vind je een voorbeeld van één van de prachtige kunstwerken van Marthe Verwijst. Op het schilderij is te zien hoe het Engelteam haar begeleidt op haar Pad. De titel is "You raise me up" dat tevens een liedje is waar ook weer een boodschap in zat. Meer van dit moois is te zien op haar website  www.marlan-info.org

. . . VOOR IEMAND.

Zo veel vreugde, zo veel blijdschap, alle genegenheid en liefde, trotse jeugd, onbekommerd en speels, vriendschap met iedereen, en smachtende tederheid. ... moeder sterft. Zo veel tranen, angst en onbegrip, verdriet en bitterheid. Een onhoudbaar verlies. ... ook nog mijn zoon. Terug alle tranen en radeloos geween. Nog zo jong. Waarom nu? Een eindeloze leegte. 't Is onbegrijpelijk, toch zo menselijk. Gaan zonder afscheid, zonder handdruk, zonder woord van vaarwel. Geen warmte, geen genegenheid, geen liefde, geen vrienden, geen kunst, geen beeld... Alleen de rode kleur van de Dood. Er is een Engel, die hem begroet... (Walter Stroef). 'White Angel' hoogte:52 cm/franse witsteen.