Doorgaan naar hoofdcontent

Kunstwerken van : Pieter Duivenvoorden




Vriendelijke kunst-groet.
   Pieter Duivenvoorden
           Te Hillegom

Reacties

  1. Apart maar prachtig : zijn dit eigen creaties, kan je soms wat meer uitleg geven hier op het blog hoe je ertoe komt om zomaar te schilderen of tekenen. Dit maakt dit blog zo boeiend interessant en kunnen wij allemaal veel leren van elkaar. Groeten Joost (kunstliefhebber)

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Marc : Echt mijn kunststijl ! ! super gedaan Pieter

    BeantwoordenVerwijderen
  3. pieter duivenvoorden11 januari 2013 om 14:19

    Dit is allemaal eigen werk,en ik schider al vanaf toen ik dertien was,en mijn eerste schilderijtje,wat ik liet zin was op de U.L.O. in Hillegom,toen was ik 14 jaar.Gedichten en Versjes doe ik al langer.Heb al aardig wat exposities gehad,ik ben autodidact,ik wilde naar de Kunst-Academie,maar mnijn Vader zei,je gaat een vak leren.Banketbakker dat moest ik worden,dat is ook en creatief vak,niets mis mee.Er komt nog veel meer informatie,omtrend mijn schilderkunst,heb geduld.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Wij kijken ernaar uit Pieter ,, Joost ,,

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Winter mijmeringen'. " Door Walter Stroef "

Foto Isabelle Lescrauwaet Foto Isabelle Lescrauwaet Ieza Stroef 'Somber is november en koud. 'Een vlucht kraaien krijst door de lucht, 'om op een onzichtbaar teken, in formatie neer te zijgen, 'op tijd nog, wat schaars voedsel pikkend. 'Oeroude bomen sieren het kerkhof. 'Als witte bloemen chrysanten over de vredige graven, 'en alles tot rust is gedwongen, 'en de zon, moeizaam een schaduw werpt 'op het graf van een dierbare, 'Is het niet de hoogste tijd, 'even aan hen te denken... 'Je ziet ze niet,ze zijn hier niet. 'Maar toch zijn ze niet dood. 'Eenzaam sta je nu te staren, eindeloze verten.                 'De oude treurwilg staat er nog. 'Hij treurt druppels op het gazon. 'En als je goed kijkt, 'zie je slierten van nevels, 'soms onkenbare figuren in de vallende avond. 'Nooit ben je alleen!

HET VROEGE VOORJAAR. (door Walter Stroef)

De bange winter verspilt stilaan zijn kracht aan de koude en korter wordende nachten. Het desolate weer grijnst druilerige regen op de roerloze natuur. Nochtans demonstreren de winterse nachten een sterrenhemel van een helder fonkelende pracht. Nooit was de 'Poolster' zo dichtbij. De 'Kleine Beer' toont fier zijn glinsterende ster op 650 lichtjaar van ons verwijderd. Het menselijk oog kan deze onnoemelijke afstand overbruggen in één wenk, liefst 300.000 km per seconde. De zon onttrekt zich moeizaam aan de kille ochtend. Toch verhoogt zij langzaam haar parabool. Alhoewel de ondergrond geruisloos de eerste groene blaadjes tovert, zijn crocussen en sneeuwklokjes blij de eindfase van de oude winter in te luiden. De mezebolletjes worden gretig bezocht door de twitterende koolmees. Spoedig zoekt hij een nieuw vrouwke en een legkastje. Zijn fiere zwarte borst glinstert in het vroege zonlicht en zet aan tot de nieuwe jacht. Vlug is hij niet tevreden, maar zijn hoogmoed zal hem ...

Live beeldhouwen

Ieza Stroef aan het werk : foto 2261 foto 2261: Het ontstaan van een sculptuur in zandsteen: Al verscheidene zomers tonen we aan het grote publiek hoe we een grote blok Franse zandsteen transformeren tot een monument! We gebruiken de traditionele methode : "kappen met de hamer en beitel" Dit is een fysisch gevecht tussen de beeldhouwer en de materie van Moeder Aarde. Naarmate je dieper dringt in de steen ontdek je zijn ware aard en karakter. Het is dan geen strijd meer maar een harmonieus samengaan met de intenties van de maker. Zei Michelangelo niet dat hij enkel het beeld uit de steen moest bevrijden! Prachtige uitspraak!!!Het is er altijd al geweest,  we moeten het er alleen maar uit halen! Ieza Stroef : foto 2333   foto2333; Evolutie van een beeld Na onze live happening aan de kust(zomer 2011) wordt de steen getransporteerd naar de thuisbasis om het beeld verder af te werken. Zoals iedereen in zijn leven bepaalde episodes heeft doorworsteld is dit we...